Hoşebe Hazretleri

Kaynaklarda, Hocamızın şu kıymetli bilgileri aktardığı yer almaktadır: “İsmim Ayşe’dir; ancak halk arasında bana Hoş Ebe denirdi. Görünürde evlenmemiş olsam da manevî anlamda bir evlilikle korunmuş kabul edilirdim. Çocuğum olmadı. Boyum yaklaşık 1.67 idi. Tapduk Emre Hazretleri’nin döneminde yaşamış bir kimseyim.

Doğumuna aracılık ettiğim her çocukla ilgili, onun geleceğine dair bir bilgi hâl olurdu; bunu da ailesine aktarırdım. Siz bugün ‘musallat’ gibi kavramlarla ifade ediyorsunuz; biz ise, ‘Hayırlı amel üzere olun ki evladınızın amelleri de güzelleşsin,’ diye nasihat ederdik. Tebliğimiz bu şekildeydi. Bunun ötesine geçip bir kimsenin imtihanına müdahale etmezdik.”

Hz. Ayşe annemiz şöyle buyurmuştur: ‘Sana ilimden bir zerre veriliyor; bu da senin hizmetindir inşallah.’ Bu hitaptan sonra, vesile olduğu her çocuğa dair bilgi gönlüne doğmaya başlamıştır.

Hocamızın uzmanlık alanı mideyle ilgilidir. Ona göre ağızdan çıkan söz, tesiri güçlü bir etki taşır; adeta sihir gibidir ve insanın kader çizgisini etkileyebilir. Bu nedenle kişinin diline dikkat etmesi gerektiğini özellikle vurgulardı.

Nasihati ise şu şekildedir: “Nasihat odur ki, dünyaya gelişe vesile olanlar, eğer hayır murad etmez, hayırlı amel üzere olmaz ve Rablerine yönelmezlerse, Allah Teâlâ o evladı onlar için bir imtihan vesilesi kılar. İnsan evladını yük olarak görürse, o yükün altında ezilir. Evladını mülk olarak görürse, o mülk elinden alınır. Evladını Allah’ın bir kulu olarak görürse, geride sadaka-i cariye bırakmış olur. Elhamdülillah.”